Overslaan en naar de inhoud gaan

Primaire tabs

Hij was zijn oude zelf niet meer
Ervaringen

Hij was zijn oude zelf niet meer

Mijn man Karel was altijd een rustige, introverte man met een goeie sociale antenne. Maar vier jaar geleden veranderde hij in een ander persoon: verward, bij vlagen heel emotioneel, snel overprikkeld en enorm druk. Zowel in zijn hoofd als in zijn gedrag. Het begon met een telefoontje van mijn zoon toen ik op mijn werk was: ‘Het gaat niet goed met pappa!’ Ik fietste meteen naar huis en trof Karel inderdaad compleet in de war aan en peilloos verdrietig. We gingen meteen naar de huisarts. Ik kreeg een flash-back van toen we elkaar net kenden. Toen had hij ook kort een vergelijkbare inzinking. Waarschijnlijk getriggerd door de stress rond zijn afstuderen. Het werd een zoektocht naar wat hij had, met zelfs een korte opname. Uiteindelijk kreeg hij medicatie, een soort antipsychotica. Die hielp goed. Dertig jaar lang is er niets geks meer gebeurd.

Waarom gebeurde dit nu opeens? Misschien dat hij onbewust toch te veel stress had opgebouwd, als zzp’er met net iets te veel klussen. Daarnaast hadden we net een energie-slurpende verhuizing achter de rug. Ik verwachtte eigenlijk dat het zich weer snel zou oplossen net als die eerste keer. Helaas…het werd een jarenlange zoektocht naar wat hem kon helpen weer zichzelf te worden. De medicatie van vorige keer deed niets en hij werd alsmaar slechter. Zelf heb ik een drukke baan als universitair hoofddocent, waardoor ik overdag veel weg ben. Ik kon niet zomaar minder gaan werken maar ik durfde hem ook niet meer alleen thuis te laten. Hij ging steeds vaker de hort op, maakte met iedereen praatjes en kwam soms pas ’s avonds laat thuis, zich van geen kwaad bewust over de zorgen die ik me maakte. Karel is daarom ook een korte tijd opgenomen. Totdat ik tijdens bezoeken zag hoe hij daar helemaal wegkwijnde en ik besloot dat hij thuis echt beter af was. Het ging inmiddels ook iets beter dankzij medicatie die wel wat deed.

Onze oudste zoon Dennis was net het huis uit. Mijn jongste zoon David was 15 jaar toen het begon. Hij kreeg alles mee en had het er heel zwaar mee. ‘Mijn vader is in de war’: hoe vertel je dat aan vrienden? Karel zat hem ook op zijn huid, op een manische manier, over zijn schoolwerk, met kopjes thee. Allemaal goed bedoeld maar David kon er helemaal niks mee. Hij sloot zich steeds meer af, ook voor mij. School deed hij wel en dat ging goed, maar hij was erg ongelukkig. Meer nog dan ik doorhad, zo bleek later.

Werk was ondertussen de plek waar ik afleiding vond. Knop om en even alleen met de inhoud bezig zijn. Ik vertelde vanaf het begin alles aan mijn kamergenoot, die ik graag mag. Dat was heel fijn. Mijn baas wist er ook van en overige collega’s wisten globaal dat het niet lekker ging met mijn man. Lastige dingen waren vooral: kan ik nog op reis met mijn studenten? Kan ik hem alleen thuislaten vandaag? Na één werktrip – het ging toen weer wat beter- wist ik: dat kan dus niet meer. Het was te belastend voor mijn zoon.

Zo leefden we ons ‘nieuwe leven’: ik ging naar mijn werk, bezorgd over mijn zoon en met een lichte angst dat mijn man gekke dingen zou doen. De zoektocht naar wat hij had ging ondertussen door omdat de gestelde diagnose bipolair niemand lekker zat. Het klopte niet met wat hij had en bijbehorende medicatie hielp ook niet echt.

Corona bracht even verlichting voor mij. Reizen kon niemand meer, thuiswerken gaf minder onrust over mijn man en ook: iedereen had nu een dor sociaal leven net als wij dat al twee jaar hadden. Maar het bracht ook nieuwe spanningen in huis. Onze oudste studerende zoon Dennis kwam weer thuis wonen, dus weer een vol huis. Mijn man had moeite met alle prikkels, mijn zoons hadden moeite met mijn man en ik miste het om even uit de situatie weg te kunnen, naar mijn werk.

Die zomer, 2020, ben ik voor het eerst met de jongens alleen op vakantie gegaan. Dat was heel goed voor ons allemaal. Mijn man vond de rust fijn en er kwam elke dag iemand langs uit onze vriendenkring die met hem koffiedronk of ging wandelen. Gelukkig blijven veel vrienden hem toch trouw. Hij is ook een hele leuke sociale man, ook als hij zo druk en warrig is.

Maar het bleef zwaar om met een man samen te leven die zijn oude zelf niet meer was en dit zelf niet doorhad. Gelukkig was er na drie jaar tobben een nieuwe psychiater die de link legde met de ziekte MS, die Karel al heel lang heeft in een vrij lichte en stabiele vorm. Zij opperde dat de problemen die hij had wellicht daarmee samenhingen. Op een scan waren inderdaad plekjes in zijn hersenen te zien die misschien zijn ongrijpbare ‘persoonsverandering’ verklaarden. Vanaf dat moment ging het langzaam weer bergop. Er bleek vlak bij een kliniek te zijn waar ze niet aangeboren hersenletsel (NAH) in combinatie met psychische stoornissen behandelen. Daar was Karel met zijn MS beter op zijn plek, zo bleek. De diagnose bipolair ging van tafel. Hij kreeg andere medicatie én we kregen als gezin systeemtherapie, want onze relatie had een flinke tik gekregen van de hele situatie en onze zoons zaten er na drie jaar ook flink doorheen. Tijdens de therapiegesprekken vertelde David dat hij soms wel dood wilde, zo ellendig had hij zich gevoeld. Dat kwam behoorlijk binnen. Inmiddels studeert hij en gaat het redelijk goed met hem, al heeft hij wel last van chronische hoofdpijn. Ik vermoed dat dit samenhangt met wat er allemaal gebeurd is de afgelopen jaren. Soms overvalt mij een enorm schuldgevoel. Had ik er meer voor hem moeten zijn? Maar hij zegt dat ik het goed heb gedaan.

We zijn nu weer een jaar verder en het gaat steeds een stukje beter. Ik ben met Karel naar een concert van onze oudste zoon geweest en we zijn weer een keer uit eten geweest. Wat geniet ik daarvan. Zoveel meer dan ik ooit van dit soort uitstapjes heb genoten.

Tips van Erna

  1. Deel je ervaringen met collega’s die je vertrouwt. Dan hoef je bij hen geen rol te spelen als het thuis zwaar is.
  2. Blijf werken als je je werk leuk vindt. Het geeft je afleiding en soms zelfs energie waarmee je de thuissituatie beter aankunt.
  3. Besef dat een partner met psychische problemen effect heeft op het hele gezin, ook al heb je dat vaak niet goed door. Laat je helpen. Bij ons heeft systeemtherapie veel goed gedaan.

Post review

(6) lezers vinden dit behulpzaam.

Helpt deze informatie jou?

loader

Reacties

Lieks4

Herkenning, erkenning.